Jan en Arda van Ofwegen in San Francisco

 

 

 

 

 foto: Sjaak Jorritsma

 

10 mei 2005, de Stones kondigen officieel hun nieuwe tournee en album aan.
Dit is het moment waarop het bij de fans weer begint te kriebelen, waar en hoe zullen we het deze nieuwe; On Stage Tour tour
aanpakken, dus ook bij mij.
Arda, reageert met '"nee niet weer alle onze plannen van vakantie op de Stones afstemmen, wanneer stoppen die gasten nu
eens een keer!"
Maar ja het bloed kruipt waar het niet gaan kan dus maar kijken naar wat mogelijk is, al snel word ik gebeld door Herman en
Sjoerd om mee te gaan naar Boston de opening van de tour. Natuurlijk zou ik graag willen, maar moet hierop nee antwoorden
want augustus is een maand waarin ik onmogelijk vrij kan nemen op mijn werk en daar moeten toch de nodige euro`s worden
verdiend om deze zoals het laat aanzien dure tickets te bekostigen.
Het doet pijn in mijn hart.

Eigenlijk had ik mijn zinnen gezet op en vakantie in 2006 naar Nieuw Zeeland en Australië en zoals het zich laat aanzien
komen de Stones ook die kant op.
Maar goed, inmiddels hebben veel van de voor mij bekende Stones fans plannen gemaakt, een aantal mensen gaat naar
Philadelpia, een ander weer naar New York enz. en ligt het nieuwe album ` A Bigger Bang` in de winkels. Ik vind het album
direct een van hun betere, een back-to-basic album met weinig of geen hulp van gast musici maar puur Stones!

Bovenstaande is voor mij de aanleiding tot het wijzigen van de strategie en in overleg met een aantal andere fans wordt
besloten, we gaan naar California om daar een aantal concerten te bezoeken, boven aan mijn persoonlijke lijstje staat de
Hollywood Bowl! We besluiten te informeren over de kosten van de vliegtickets, auto, overnachtingen ter plekken en,
uiteraard, de concert tickets! Alles lijkt eigenlijk van een leien dakje te gaan kosten voor vliegtickets en auto huur vallen mee,
overnachtingen hoeven ook niet de kop te kosten, maar dan komt het probleem de "concert tickets"! Het komt erop neer dat
alleen voor veel geld (vanaf 450 euro per stuk) er pas wat mogelijk is, want alle concerten zouden zijn uitverkocht. Hierop
besluiten de andere het gemaakte plan maar af te fluiten, want immers twee van de drie waren er reeds in Boston bij geweest
en een reis maken zonder de zekerheid van tickets zagen ze niet zitten.
Ik, eigenwijs als ik ben, wilde hierin niet berusten en ging er van uit dat als ik hier 450 euro uit moet geven voor een ticket ik
dat ter plekke ook wel zou kunnen doen.

Arda en ik zetten onze plannen door; we gaan naar Amerika , boeken de vliegtickets en de auto en zien ter plekke wel hoe we
hotels en concert tickets regelen.
Vooraf had ik al een adres op internet gevonden in LA dat diverse tickets aanbood, dat goed genoteerd bij de reisbescheiden
(viptickets.com)
2 november vertrekken we, en 27 november zullen we weer landen op Schiphol.

Bij aankomst in LA eerst lekker slapen en morgen op jacht naar tickets, zo gezegd zo gedaan Het adres in LA voor de tickets
was even zoeken maar al gauw gevonden. Nu er waren volop tickets in de aanbieding vanaf 130 tot 2500 dollar per stuk voor
de Hollywood Bowl, dus we besluiten naar aanleiding van de plattegrond 2 tickets te kopen van 170 dollar per stuk en wachten
verder wat er op ons pad komt. Hebbes! Deze zijn binnen en nu maar eens gaan kijken op de locatie van de Bowl. We kunnen
zo naar binnen om rond te kijken en de tickets blijken helemaal niet verkeerd: een beetje schuin aan de zgn. Keith kant.
We zijn helemaal enthousiast, daardoor maar vast even bij het Angel Stadium in Anaheim gaan kijken waar morgen de Stones
spelen.

Daar aan gekomen is het best gezellig druk met truckers en roadies gitaar spelend om de tijd te doden, we lopen naar een van
de gates waar een security man staat . We maken een praatje met hem en vragen of we even binnen mogen kijken. Hij twijfelt
maar na wat aandringen gaan we samen met hem binnen rondkijken en maken foto`s en worden zo enthousiast dat we
eigenlijk best morgen naar het concert willen, op naar de box office van het Angel Stadium, er zijn daar nog een aantal tickets
te koop voor 60 dollar met een geblokkeerd zicht op het podium of voor 450 dollar vlak voor het podium.
Waardoor we het er bij laten, we zien morgen wel weer verder.

Middags rond 5 uur naar het stadion, hier dichtbij gekomen zie ik een man langs de weg zwaaien met tickets voor het concert
. Ik stop en vraag wat hij te koop heeft. De man vertelt geen handelaar te zijn en de tickets (die volgens hem goed zijn) te
willen verkopen voor 70 dollar (kostprijs) per stuk. We kopen ze, maar als we goed kijken zijn het niet zulke geweldige
plaatsen maar ja, we zitten er nu eenmaal aan vast, daarom niet zeuren en op naar het stadion! Als we langs de rijen voor het
stadion lopen ontdekken we de eerste Nederlanders, ze zijn speciaal voor dit ene concert naar Amerika gekomen en hebben
het ticket via internet gekocht.

Als we de trap oplopen in het stadion hoor ik opeens mijn naam roepen, het is Gerard uit Wiesloch in Duitsland, we kennen
hem al vele jaren van concerten en hebben een aantal keren bij hem overnacht tijdens tournees. Hij was in Portland begonnen
aan deze tournee en ging alle concerten in Calfornia bezoeken.
Het was ontzettend leuk om hem daar weer eens te ontmoeten. 

Wij verder opzoek naar onze plek op de tribune . Die valt wel mee : een beetje aan de zijkant van het podium maar wel een
open uitzicht. We gaan het stadion verder van binnen even bekijken want daar is nog tijd genoeg voor. Wanneer we terug
komen blijken een aantal Amerikanen op onze stoelen te hebben plaats genomen, vragen hen op te staan wat ze ook doen
maar ze komen gelijk met een voorstel, ze zijn met zijn vieren en kunnen nu niet bij elkaar zitten ze hebben twee veel betere
(duurdere )plaatsen die ze willen ruilen. Ik ga eerst even kijken of dit klopt en ja hoor dit is te gek, prachtig recht voor het kleine
podium met goed uitzicht op het grote podium. Dat heet geluk hebben: kaarten van 118 dollar voor 70 dollar!!!!!!!!!!!

Voorprogramma Toots and the Maytals en dan 21.13 uur show time; we kijken onze ogen uit, wat klinkt het hier goed in het
Angel stadium. Hierdoor genieten we met volle teugen van onze eerste show van de On Stage Tour met een aantal nieuwe
nummers van A Bigger Bang en natuurlijk een geweldige uitvoering van Ray Charles klassieker Night time, Ruby Tuesday,
maar helaas geen Back of my Hand , You Can`t Always Get What You Want . De volgende keer misschien?

Opvallend is de energie en de goede kwaliteit van Mick Jagger's stem, Charlie Watts met zijn perfecte en krachtige drum
sound , geweldig na al wat hem afgelopen jaar is overkomen. En wat is Keith goed bij stem (kom ik later op terug). Ook
Ronnie lijkt weer helemaal top. Om 23.14 uur is de show over met het traditionele vuurwerk, een heerlijke concert zit er op en
we gaan tevreden slapen.

5 november, een dagje lekker van het mooie weer genieten aan het strand bij strakblauwe lucht.

6 november, op naar Hollywood voor een hotel en het concert, we zijn rond een uur of elf bij een motel oploop afstand van de
Bowl, Best Inn. Ze hebben wel een kamer met parkeerplaats maar er moet nog schoon gemaakt worden, we besluiten het
ongezien te nemen voor 49 dollar maar twijfelen of we wel juist gehandeld hebben.We laten de auto vast staan en lopen naar
de Bowl waar we uitgebreid bij het opbouwen van de Stage kunnen rondkijken en waar op dat moment een aantal tickets aan
de box office worden verkocht tegen acceptabele prijzen (rond de 200 dollar). Daarna naar Sterren op Hollywood boulevard
winkelen in de Virgin Megastore waar veel Stones gadgets uitgestald staan. Hier komen we weer een hele groep voor ons
bekende Duitse fans tegen op straat . We gaan om een uur of drie kijken wat de kamer voorstelt, nu dat ziet er prima uit en dat
voor zo`n prijs op loopafstand van de Bowl want hierdoor sparen we ook nog $20 parkeergeld uit.


Als we daar rond vier uur zijn is het al gezellig druk geworden met fans en radio stations die promotie maken, rond een uur of
zes mogen we naar binnen waar uit mij tas door de security twee bananen worden gehaald maar het foto toestel zo naar
binnen gaat. Als we binnen op ons plaats wat zitten te babbelen komt Bjørnulf Vik van IORR een praatje maken en vlak voor de
show spreken we Sjaak Jorritsma nog even en dan begint het met Joss Stone waarvan ik hoge verwachting heb maar dat valt
enorm tegen de stem is goed maar het repertoire en haar begeleidingsband valt mij enorm tegen, Veel te vlak en clean.

Maar dan 20.32 uur show time; de Stones starten met JJ Flash en gooien er een schitterde set list uit, nu wel Back of my
Hand en Dead Flowers, Midnight rambler, All down the Line en White Horses . Wat is Mick gevat vanavond! Hij neemt
Schwarzenegger op de hak en maakt een cynische opmerking over de Stones:, dat ze ook in de sixties al hier stonden en er
niets was veranderd , d.w.z. op de ticket prijzen na............ Geweldig wat een show, niet op hun eigen podium, maar de Bühne
van de Bowl, echt een geweldige show met super geluid, wat voel ik mij gelukkig om hierbij te mogen zijn in deze bijzondere
locatie.
Om 22.34 uur zit het erop met de laatste tonen van Satisfaction. We praten wat na met Sjaak. Hier gingen we voor en het was
het waard! 

Nu maar even vakantie gaan houden met de bekende dingen zoals San Diego Zoo en Seaworld met geweldig weer. De show in
San Diego besluiten we niet te doen. We gaan naar San Francisco. De reis gaat via de schitterende kustweg 1 langs Hearst
Castle waar Arda uit haar dak gaat bij het zien van honderden zeeolifanten.

3 november: SBS park (Giants) San Francisco, we zijn alweer vroeg bij het stadion , want er moeten nog tickets en
overnachting worden gescoord. Wat overnachting betreft en parkeren, dat valt tegen, want er is namelijk een grote conferentie
plus Cirque du Soleil en de Stones in de stad.
Parkeren betekent minstens $20 dokken en voor een hotel moeten we een stuk rijden richting het vliegveld , maar goed dat is
te doen . Nu nog tickets, de eerste die ze aanbiedt vraagt 750 dollar per stuk. Ik vraag of ze wel goed zijn, hij vraagt mij dan
om een prijs. Ik ga er niet op in want ik heb gezien dat het letterlijk zwart ziet van de handelaren in tickets.

Aan de Box office weer alleen tickets van 450 dollar, maar komt er een jong ventje naar me toe met 2 tickets voor 350 dollar
met redelijke plaatsen, Arda reageert met $200 te bieden waarna ik ze voor $220 koop. Deze twee zijn dus binnen.

Middags rond een uur of 5 gaan de Stones even oefenen op het podium, waarbij ze het zicht op het podium vrij laten, dat is
even een leuk extraatje!
We zien en horen Sweet Virginia, All Down the Line en Rain Fall Down en hebben op straat leuke gesprekjes met
Amerikaanse fans die vertellen dat de Stones hun all times favorites zijn maar kennen het nummer Rain Fall Down niet en
weten niet eens dat er een nieuw album is (A Bigger Bang).
In Amerika is alles bij de waan van de dag en vandaag zijn de Stones hot en morgen is het weer iets anders.

Het voorprogramma is vandaag eerst een mij onbekende band uit Portland, dan 1 œ uur Metallica. Het is de eerste keer dat ik
ze zie. Ze stonden weliswaar niet op mijn lijstje maar het valt niet tegen, beter dan Joss Stone.

Daarna 20.43 show time; een iets andere set-list dan in Anaheim: de geoefende nummers van vanmiddag Rain Fall Down, All
Down The Line en Sweet Virginia. Het geluid is weer prima in orde en weer valt de energie van Mick en Charlie op, maar ook
iets anders. Ik noem mij zelf altijd een echte Keith fan en het was me al opgevallen dat hij zo goed bij stem was maar nu klopt
er toch echt iets niet, Keith zijn stem en geluid zijn niet synchroon (playback?) Ik wist dat het spelen hem en Ronnie niet altijd
even goed afgaat en Blondie dit opvult , maar niet live zingen???!!! Goed , een kritische noot moet kunnen, toch een paar
geweldige shows gezien en het vinden van tickets viel enorm mee.

Verder nog lekker genieten van het uitzonderlijk mooie weer en de natuur van de parken, Yosimite, Grand Canyon, Dead
Vallwey enz enz. en houden de Stones verder voor gezien in Amerika. Op naar het volgende jaar in Europa. Terug kijkend
hebben we een geweldige vakantie gehad met een paar onvergetelijke concerten, heerlijk weer , prachtige natuur en ook Arda
helemaal in haar nopjes! Zo mogen de Stones nog jaren doorgaan!

Jan en Arda van Ofwegen

 

 

 

 Sjaak, Arda en Jan.